مفاهیم پایه ای ارز دیجیتال

فورک کردن چیست؟‌ همه چیز درباره هاردفورک Hard Fork و سافت فورک Soft Fork

hardfork and softfork

ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین (BTC) و اتریوم (ETH) توسط یک پلتفرم منبع باز غیرمتمرکز به نام بلاک ‌چین ساماندهی می‌شوند. فورک تغییری در پروتکل اصلی بلاک ‌چین است. فورک بلاک چین یک ارتقای مهم در شبکه است و می‌تواند یک تغییر اساسی یا جزئی را نشان دهد و همچنین توسط توسعه‌دهندگان یا اعضای جامعه آغاز شود. برای ارتقاء به آخرین نسخه پروتکل، اپراتورهای گره (ماشین های متصل به بلاک چین که به اعتبارسنجی تراکنش های روی آن کمک می‌کنند) به آن نیاز دارند. هر گره یک کپی از بلاک ‌چین دارد و تضمین می‌کند که تراکنش‌های جدید با تاریخچه آن در تضاد نیستند. اما این فورک به دو دسته هارد فورک و سافت فورک تقسیم می‌شود. با کایاکوینکس همراه شوید تا به بررسی این دو مفهوم بپردازیم.

مفهوم هارد فورک و سافت فورک

هارد فورک (Hard Fork) یک نوع ارتقا شبکه است که می‌تواند تراکنش‌ها و بلوک‌های قبلی را معتبر یا نامعتبر سازد. برای این اقدام به همه اعتباردهنده‌ های شبکه نیاز دارد تا به نسخه جدیدتر ارتقا پیدا کنند. سافت فورک (Soft Fork) به‌روزرسانی نرم‌افزاری است که با نسخه ‌های قبلی سازگار است و دارای اعتبارسنجی‌ هایی است که در نسخه قدیمی‌تر زنجیره، نسخه جدید را معتبر می‌دانند. به طور موثر، Hard Fork اغلب منجر به جدایی دائمی زنجیره می‌شود، زیرا نسخه قدیمی دیگر با نسخه جدید سازگار نیست. به کسانی که در زنجیره قدیمی توکن دارند، در زنجیره جدید نیز توکن اعطا می‌شود زیرا تاریخچه مشترکی دارند. Hard Fork ممکن است به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد.

هارد فورک چیست؟

برای درک مفهوم Hard Fork، ابتدا باید فناوری بلاک ‌چین را درک کنید. بلاک ‌چین اساساً زنجیره‌ای است که از بلوک‌ هایی از داده ‌ها تشکیل شده که به عنوان یک دفتر کل دیجیتال کار می‌کنند. در آن هر بلوک جدید تنها پس از تأیید بلوک قبلی توسط اعتبارسنجی‌های شبکه معتبر است. داده‌های موجود در بلاک‌چین را می‌توان تا اولین تراکنش در شبکه ردیابی کرد. به همین دلیل است که هنوز هم می‌توانیم اولین بلاک را در بلاک چین بیت کوین ببینیم.

 Hard Fork اساساً یک واگرایی دائمی از آخرین نسخه بلاک ‌چین است که منجر به جدایی بلاک‌ چین می شود، زیرا برخی از گره‌ها دیگر توافق نظر ندارند و دو نسخه مختلف از شبکه به طور جداگانه اجرا می‌شوند .این اساساً به این معنی است که یک فورک در بلاک‌ چین ایجاد می‌شود که در آن یک مسیر از مجموعه قوانین فعلی خود پیروی می‌کند، در حالی که مسیر دوم از مجموعه قوانین جدیدی پیروی می‌کند. Hard Fork سازگار با گذشته نیست، بنابراین نسخه قدیمی دیگر نسخه جدید را معتبر نمی‌داند.

استفاده از هاردفورک چه ریسک ‌هایی دارد؟

هارد فورک به دلیل شکاف زنجیره‌ای که اغلب اتفاق می افتد، اغلب خطرناک دیده می‌شوند. اگر بین ماینرهایی که شبکه را ایمن می‌کنند و گره‌هایی که به اعتبارسنجی تراکنش‌ها کمک می‌کنند، شکافی رخ دهد، خود شبکه از امنیت کمتری برخوردار می‌شود و در برابر حملات آسیب‌پذیرتر می‌شود.

آسیب پذیری که با Hard Fork امکان پذیر می‌باشد، حملات تکراری است. حملات زمانی اتفاق می‌افتند که یک موجود مخرب تراکنش را در یک شبکه فورکی رهگیری می‌کند و آن داده‌ ها را در زنجیره دیگر تکرار می‌کند. هارد فورک ‌ها بدون محافظت از حمله مجدد، هر دو تراکنش معتبر می‌شوند، به این معنی که شخصی می‌تواند وجوه کاربران دیگر را بدون کنترل آن‌ها جابه‌جا کند.

یک راه متداول دیگر برای انجام اقدامات مخرب علیه یک بلاک چین، انجام یک حمله ۵۱ درصدی است. یعنی زمانی که گروهی از ماینرها موفق می‌شوند بیش از ۵۱ درصد از قدرت محاسباتی شبکه را در کنترل خود قرار دهند و از آن برای تغییر تاریخچه بلاک ‌چین استفاده کنند. برخی از شبکه ‌هایی که در نتیجه هارد فورک ‌ها ایجاد شده‌اند، در واقع متحمل حملات ۵۱ درصدی شده‌اند که در آن هکرها، سرمایه‌ های مشابه را دو برابر کرده‌اند. این حملات توسط اشخاصی صورت می‌گیرد که از قدرت محاسباتی برتر خود در شبکه برای سازماندهی مجدد بلوک‌ها استفاده می‌کنند و به آنها اجازه می‌دهند دو برابر هزینه کنند.

نمونه‌ هایی از هارد فورک

  • SegWit2x و بیت کوین کش

SegWit2x یک ارتقاء پیشنهادی بود که برای کمک به مقیاس بیت کوین طراحی شده بود. تنظیم شده بود که Segregated Witness (SegWit) را پیاده سازی کند و محدودیت اندازه بلوک را از یک مگابایت به دو مگابایت در شبکه ارز دیجیتال افزایش دهد. اجرای SegWit2x در توافقنامه بحث برانگیز نیویورک که در 23 می 2017 به دست آمد تصمیم گرفته شد. این توافق نشان داد که تعدادی از صاحبان کسب و کار بیت کوین و ماینرهایی که بیش از 85 درصد از نرخ هش شبکه را نمایندگی می‌کنند، آینده BTC را پشت درهای بسته تعیین کردند.

SegWit از طریق سافت فورک پیاده‌سازی شد، در حالی که محدودیت اندازه بلوک بعداً از طریق هارد فورک اجرا شد. این توافق پس از سال‌ها بحث در مورد افزایش مقیاس بیت کوین به دست آمد. طرفداران بلوک ‌های کوچک استدلال می کردند که بلوک ‌های بزرگتر میزبانی یک گره کامل را دشوارتر می‌کند. کسانی که از بلاک‌های بزرگتر حمایت می‌کردند، استدلال می‌کردند که افزایش کارمزد تراکنش‌های BTC به رشد آن آسیب می‌زند و باعث می‌شود برخی از کاربران از شبکه خارج شوند.

در شبکه بیت کوین، سافت فورک‌های فعال شده توسط کاربر امکان پذیر است. در این سناریو، اپراتورهای کیف پول، صرافی‌ها و سایر کسب‌وکارهایی که گره‌های کامل را اجرا می‌کنند، می‌توانند به نسخه جدیدی از بلاک‌ چین بروند که در آینده دارای یک نقطه فعال‌ سازی خواهد بود و ماینرهای شبکه را مجبور می‌کند در خط قرار بگیرند و قوانین جدید را فعال کنند. اگر آنها این کار را نکنند، شبکه ممکن است در نهایت از هم جدا شود. برخی از حامیان بلوک بزرگ از ترس اینکه طرح SegWit2x محقق نشود و با مشاهده حمایت جامعه SegWit، تصمیم گرفتند بلاک‌چین بیت کوین را در اول اوت 2017 فورک کنند. نتیجه منجر به ایجاد بیت کوین کش (BCH) شد. حامیان آن انشعاب را ایجاد یک شبکه رقیب نمی‌دانستند، بلکه بیشتر آن را ادامه چشم‌انداز اصلی ساتوشی ناکاموتو در نظر گرفتند. بلاک‌چین بیت کوین کش با اندازه بلوک هشت مگابایتی ایجاد شد که از آن زمان به ۳۲ مگابایت افزایش یافته است. Hard Fork بیت کوین کش امکان ورود این پروسه را در کانون توجه قرار داد و اندکی بعد فورک‌های متعدد دیگر بیت کوین ایجاد شد. اینها شامل بیت کوین گل (BTG)، بیت کوین الماس (BCD) و غیره است.

  • هک DAO

یکی دیگر از هارد فورک‌ های تاریخی مهم مربوط به سازمان غیرمتمرکز (DAO) بود که در سال 2016 در شبکه اتریوم راه‌اندازی شد. اتریوم مجموعه‌ای از قراردادهای هوشمند را اجرا می‌کند که اساساً بخش‌هایی از کد هستند که هر زمان که مجموعه‌ای از معیارها برآورده شد، به‌طور خودکار اجرا می‌شوند. این قراردادها پول را قابل برنامه‌ریزی می‌کنند و در برنامه‌های مالی غیرمتمرکز (DApps) قرار دارند. در آن زمان، DAO  در یکی از اولین تلاش ‌های سرمایه‌گذاری جمعی در کریپتو، قبل از عرضه اولیه سکه (ICO) در سال 2017، 150 میلیون دلار ETH افزایش داد. دارندگان توکن در مورد آینده پروتکل رای می‌دهند.

پس از راه اندازی، DAO  به ارزش 60 میلیون دلار ETH از 11000 سرمایه‌گذار هک شد. در آن زمان، اتریوم زیر 10 دلار معامله می‌شد، بنابراین حدود 14 درصد از کل اتر در گردش در DAO سرمایه‌گذاری شد و هک ضربه بزرگی به اعتماد به شبکه بود.

بحثی در جامعه اتریوم آغاز شد، زیرا همه در تلاش بودند تا چگونگی پاسخ به این حمله را بیابند. در ابتدا، ویتالیک بوترین، بنیانگذار اتریوم، سافت فورکی را پیشنهاد کرد که آدرس هکر را در لیست سیاه قرار می‌داد و از انتقال وجوه توسط آنها جلوگیری می‌کرد. هکر ادعا می‌کند وجوه به روش “قانونی” و مطابق با قوانین قرارداد هوشمند به دست آمده است. آنها ادعا کردند که آماده‌اند علیه هر کسی که سعی در تصرف وجوه داشته باشد، اقدام قانونی کنند. تنش‌ها بالا گرفت زیرا هکر گفت که تلاش‌های سافت فورک را با رشوه دادن به ماینرهای ETH خنثی می‌کند.

یک بار دیگر بحث ادامه یافت تا اینکه هارد فورک پیشنهاد شد، در نهایت اجرا شد و تاریخچه شبکه اتریوم را به قبل از وقوع حمله DAO برگرداند و وجوه دزدیده شده را به یک قرارداد هوشمند اختصاص داد که در آن سرمایه‌گذاران می توانند وجوه خود را برداشت کنند. این حرکت بسیار بحث برانگیز بود. سرمایه‌گذاران نجات یافتند و برخی Hard Fork را رد کردند و از نسخه قبلی شبکه که اکنون با نام Ethereum Classic (ETC) شناخته می‌شود، پشتیبانی می‌کنند.

چرا هارد فورک اتفاق می‌افتد؟

اگر هارد فورک‌ها می‌توانند امنیت یک بلاک‌چین را به شدت کاهش دهند، اصلا چرا این اتفاق می‌افتد؟ پاسخ ساده است. Hard Fork ها به‌روزرسانی‌هایی هستند که برای بهبود شبکه ضروری هستند، زیرا فناوری بلاک ‌چین همچنان در حال تکامل است. دلایل متعددی می‌تواند پشت Hard Fork باشد و همه آنها منفی نیستند:

  • اضافه شدن قابلیت
  • تصحیح خطرات امنیتی
  • حل اختلاف نظر در جامعه یک ارز دیجیتال
  • تراکنش‌های معکوس در بلاک چین

Hard Fork ها نیز ممکن است به صورت تصادفی اتفاق بیفتند. اغلب، این حوادث به سرعت حل می‌شوند و آن‌هایی که دیگر با بلاک‌چین اصلی اتفاق نظر نداشتند، پس از اینکه متوجه شدند چه اتفاقی افتاده است، عقب می‌افتند. به طور مشابه، آنهایی که قابلیت‌ها را اضافه می‌کنند و شبکه را ارتقا می‌دهند، معمولاً به کسانی که از اجماع خارج می‌شوند اجازه می‌دهند دوباره به زنجیره اصلی بپیوندند.

تفاوت هارد فورک و سافت فورک

hardfork vs softfork

هارد فورک تنها راه برای ارتقای نرم افزار پس‌زمینه ارز دیجیتال نیست. در مقابل، سافت فورک‌ ها به عنوان یک جایگزین امن‌تر و سازگار با گذشته تلقی می‌شوند. به این معنی که گره‌هایی که به نسخه های جدیدتر ارتقا نمی‌یابند، همچنان زنجیره را معتبر می‌بینند.

از سافت فورک می‌توان برای افزودن ویژگی‌ها و عملکردهای جدیدی استفاده کرد. این فورک قوانینی را که یک بلاک چین باید رعایت کند را تغییر نمی‌دهد. سافت فورک‌ها اغلب برای پیاده‌سازی ویژگی‌های جدید در سطح برنامه‌نویسی استفاده می‌شوند.

برای درک بهتر تفاوت بین هارد فورک و سافت فورک، می‌توان آن را به عنوان یک ارتقای اولیه سیستم عامل در دستگاه تلفن همراه یا رایانه در نظر گرفت. پس از ارتقا، تمام برنامه‌های موجود در دستگاه همچنان با نسخه جدید سیستم عامل کار خواهند کرد. یک هارد فورک، در این سناریو، یک تغییر کامل به یک سیستم عامل جدید خواهد بود.

جمع بندی

تقریبا می توان گفت که ارز های دیجیتال با هارد فورک ارتباط بسیار مناسبی دارد. زیرا همانطور که می دانید فورک باعث بروزرسانی می شود. یکی از بحث هایی که وجود دارد در این قسمت همان بحث مراقبت از کلاهبرداری ها است. برخی از پروژه ها آمده اند و ادعای این را دارند که فورک فلان ارز هستند. اگر این چنین اطلاعیه ای را دید، ابتدا خوب درباره آن پروژه تحقیق کنید و سپس اقدام به اعتماد به آن پروژه کنید. شما کاربران این را بدانید که فورک همیشه برای رمز ارز ها همانطور که گفته شد مفید هستند. در صورت ایجاد سوال و یا مشکل می توانید در قسمت نظرات آن را با ما مطرح کنید.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *